MISVERSTAND
Ik had de heg geknipt en bezag vanaf de straatrand het resultaat. Er naderde stapvoets een auto met een caravan, die langzaam uitvierde voor onze tuin. Ik keek naar de auto. Kennelijk was de chauffeur op zoek naar iets. Vanuit het passagiersraam stak een vrouw haar hoofd naar buiten en zei: ‘Dag meneer’. Ik zei ‘Dag mevrouw’, want zo zijn onze manieren. ‘Weet u misschien ook waar camping ‘De Veenweide’ is? Het staat niet op de kaart en onze routeplanner liet het afweten’. ‘De Veenweide?’, echode ik. ‘Daar heb ik nog nooit van gehoord. Moet dat hier wel zijn dan?’ ‘Ja, camping ‘De Veenweide’ op nummer 13′. Ik kende hier geen straat met die naam en al helemaal geen camping. ‘Nou dan weet ik het ook niet meer’, zei ze met een zucht naar de bestuurder en met een kort bedankje reed de auto verder richting De Hilte.
Terwijl ik mijn gereedschap opruimde, dacht ik er over na en realiseerde me opeens dat dat misschien dat nieuwe gedeelte zou kunnen zijn. Want dat worden zulk soort straatnamen. Maar daar moest de eerste schop nog voor in de grond. Hoe kwamen die mensen hier wel bij? Ik raadpleegde mijn zoekmachine en kwam na enig googelen tot de bevinding dat er in de buurt van Bargerveen een camping is met de naam ‘De Veenweide’. Bargerveen/Gieterveen … Misschien had zij het ergens verkeerd verstaan en opgeschreven. Had ik dat maar geweten. Nu tuften ze wie weet ergens door de provincie. Enfin, onze heg is weer winterklaar.
Willem.
